26-02-04

HOE ?

Onze stem

Al de uiteenzettingen zijn natuurlijk mooi praten zonder duidelijke voorstellen, daarom ben ik iedereen wat uitleg verschuldigd.

Wat ik bedoel met meer inspraak voor iedereen:

Invoering van het referendum. Dit is een zeer gevaarlijke zaak als ze niet op een degelijke manier wordt aangepakt. Een aantal gevaren van de volksraadpleging:

  1. Er is geen of weinig plaats voor nuances of debat. Enkel een simpel antwoord: ja of nee.
  2. Minderheden worden benadeeld, want een referendum werkt met de macht van het getal. Compromissen zijn dus onmogelijk.
  3. De "volkswil" heeft het niet altijd bij het rechte eind. De massa heeft niet het recht om over alles daadwerkelijk te beslissen.
  4. De motieven en gedachten van de mensen kunnen niet achterhaald worden, hun mening blijft beperkt tot het aantal mogelijke antwoorden.
  5. De beslissing is onherroepelijk, men kan zijn/haar mening niet meer veranderen.

Ondanks dit alles is het de moeite waard om toch een vorm van referendum te gebruiken indien het nodig mocht zijn. Maar hiervoor moet men een aantal voorzorgen en bedenkingen in acht nemen:

  • De volksraadpleging moet voorafgegaan worden door een breed maatschappelijk debat dat bestaat uit twee onderdelen. In de eerste plaats duidelijke en correcte informatie. Campagnes op televisie en internet, artikels in tijdschriften en kranten, enz Allemaal waarheidsgetrouw, daar moet een controle op zijn. Ten tweede moet er een discussie gevoerd worden rond het onderwerp. Televisiedebatten, columns in de geschreven media, enz. deze moeten zeer genuanceerd zijn om allerlei mogelijke standpunten over te brengen aan de bevolking.
  • De uitkomst mag niet onveranderbaar zijn. Een bindend referendum is niet aangeraden (toch niet op de hoogste niveaus). Het is wel belangrijk dat de overheid weet wat er leeft bij de bevolking.
  • Alle standpunten moeten na afloop door het parlement geëvalueerd worden. Er moet dus ook rekening gehouden worden met de minderheid en ook hun argumenten in acht nemen om uiteindelijk tot een doordacht besluit te komen.

Ook de burger heeft zijn plicht in het hele gebeuren (hiermee bedoel ik niet de opkomstplicht, voor een volksraadpleging is dit niet nodig). Het is niet de bedoeling dat we allemaal als individualisten gaan stemmen om vervolgens terug te keren naar ons eigen wereldje. In de maatschappij is niemand een kluizenaar, interactie moet op alle vlakken plaatsvinden, dat is niet meer dan gewoon menselijk. Onze meningen zijn niet puur persoonlijk, ze moeten de kans krijgen zich te vormen en verijkt te worden. De beste manier hiervoor is het debat dat overal gevoerd kan worden: onder familie en vrienden, tot in verenigingen. Zulke bijeenkomsten om samen mekaars rol in de maatschappij te bespreken moet ik aanbevelen. De mens is de kunst om zich op kleine en grotere schaal te organiseren verleerd, maar nog niet vergeten.

Men moet het niet achterwege laten om onze overheid te contacteren als dat gewenst is. Zo is bijvoorbeeld het idee van een "ideeënfabriek" nogal naïef maar in principe geen slechte onderneming. Ook de comités voor en tegen het migrantenstemrecht waren goede voorbeelden van betrokkenheid bij het politiek gebeuren. Zoiets moet aangemoedigd worden. Dus...laat van u horen!!






20:09 Gepost door democraat | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-02-04

Gedicht

De drie gebroeders

Er waren eens drie gebroeders, 't is daarvan dat ik zing.
Ik wil u gaan verhalen hoe dat 't met ze verging.
Ooit hadden ze geleden onder hetzelfde juk.
Nu waren zij gedrieën op weg naar het geluk.
Dat waren Vrijheid, Gelijkheid, Broederschap.

De Vrijheid die was het rijkste, zoals dat meestal gaat.
Die ging uit angst voor rovers gekleed als een soldaat.
Gelijkheid, daarentegen, die had het niet zo breed.
Die ging dan ook eenvoudig als werkman gekleed.

Maar ja, hoe ging 't nou verder met die Broederschap?

De Vrijheid zei tot Gelijkheid: ik ben nu erg rijk,
en daarom ben ik machtig, dus zijn we niet meer gelijk.
Gelijkheid zei tot Vrijheid: ik wil niet zijn als jij,
want geldzucht voert tot onrecht; dan liever niet meer vrij.

Maar ja, hoe ging 't nou verder met die Broederschap?

Twee broeders gingen twisten, 't werd een handgemeen.
Maar geen van twee kon winnen, toen gingen ze uiteen.
De Vrijheid koos het Westen en heeft het ver gebracht.
En de Gelijkheid koos het Oosten en werd een wereldmacht.

Maar wie heeft er eigenlijk nog iets vernomen van die Broederschap?

 

 

18:22 Gepost door democraat | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-02-04

BEGINSELVERKLARING 2

De Democratische Reformatie

Doorheen de geschiedenis is de mensheid in aantal toegenomen, nu sneller dan ooit. Doorheen de recente geschiedenis van de democratie is het aantal geïnteresseerden in de politiek ook afgenomen, eveneens nu sneller dan ooit. De dag dat de democratie ons niets meer kan schelen, zal de dag zijn waarop ze een stille dood sterft. Die dag kan sneller komen dan we denken, en later zal men zich beklagen dat men niets ondernomen heeft. Tenzij we dat nu doen!

Wat de democratie nodig heeft:
  1. Hervormingen. Doorheen de geschiedenis is de wereld geëvolueerd, wat ze nu nog doet. Want: "Niets is blijvend, behalve verandering". Maar wat de democratische instellingen betreft: zij evolueerde slechts moeizaam en in sommige perioden helemaal niet. Een aantal ingrijpende, maar zeer haalbare maatregelen kunnen ook de democratie de 21ste eeuw inleiden en aanpassen aan de noden van vandaag.
  2. Belangstelling. Er zijn genoeg mensen te vinden die politiek geëngageerd zijn, maar dit zijn er nog altijd niet genoeg. De interesse is bij de meeste mensen niet verloren gegaan, men kan het best omschrijven als een smeulend vuur dat opnieuw aangewakkerd kan worden. En dat moet gebeuren!

Een aantal aangeraden hervormingen:

  • Inspraak van de burger. Invoeren van het referendum op verschillende niveaus indien dit gewenst is. Adviserend of bindend naargelang de situatie. Misschien dit zelfs inschrijven in de Grondwet. De burger is vast en zeker in staat om uit te komen voor zijn mening. Zelf spreken is een van de belangrijkste pijlers in onze samenleving. Informatiecampagnes en debatten kunnen zulke volksraadplegingen voorafgaan om een zo duidelijk mogelijk beeld te scheppen en om een zo eerlijk mogelijke uitslag te bekomen.
  • Een hervorming van het parlement. Het invoeren van slechts 1 Kamer in plaats van een Kamer én een Senaat. De volksvertegenwoordigers moeten in de eerste plaats in contact staan met hun kiezers en pas in de tweede plaats met hun partij. Sterke terugdringing van de particratie. Want achter de vertegenwoordigers staan de partij en de zuilen en corporaties die de vrijheid van het parlementslid drastisch aan banden leggen.
  • Een werkelijk democratisch Europa. De Europese Unie moet zichzelf aantrekkelijk maken voor de Europeaan. Tot op heden staat Europa zeer sterk qua economie maar daar blijft het ook bij. De gemiddelde Europese burger heeft niet de geringste interesse in de Unie, voor hem/haar blijft de EU niets meer dan een groot handelsblok. Het zwaartepunt moet liggen bij het Europees parlement en er zijn politieke en sociale instellingen nodig ten dienste van het volk en op maat van de burger.
  • Een degelijke (con)federalisering. België moet op een deftige manier uitmaken welke bevoegdheden (con)federaal zijn en welke naar de deelstaten gaan. Op dit moment zitten we met te veel ministers op verschillende niveaus die constant in mekaars vaarwater terechtkomen. Om nog maar te zwijgen van de enorme hoeveelheid geld die al deze kabinetten nodig hebben, geld dat veel beter ergens anders besteed kan worden. Realiseren van een eenvoudige maar effectieve bestuursvorm. Autonomie moet afgewogen worden op de kwaliteit die zij kan leveren, niet op de macht of ideologie.
  • Regeringsvorming. De burger moet niet alleen zijn keuze qua vertegenwoordiging duidelijk maken, maar ook zijn keuze qua regering. Een staatshoofd is niet noodzakelijk, koning of president hebben beide voor- en nadelen maar zijn in essentie overbodig. Het enige wat moet instaan voor het dagelijks bestuur van een land is een bekwame en betrouwbare regering.

Wij zijn niet de enige die dit beseffen. Op topniveau bevinden er zich ook mensen die grondige hervormingen willen ten dienste van het volk, maar ook zij stuitten steeds op de logge structuur en allesomvattende machtsverhoudingen.

Samenwerking is eens te meer nodig. Samenwerking was de bouwsteen voor alle betekenisvolle veranderingen en dat zal altijd zo blijven. Wij kunnen ons samen laten horen. Ook al zijn we allemaal verschillend met een overvloed aan diverse meningen, die verscheidenheid moet doordringen in het parlement en de samenleving. De kleuren en meningen van de samenleving reiken verder dan enkel de kleuren en meningen van de politieke partijen. Het wordt tijd dat deze stemmen een mogelijkheid krijgen om zich te laten horen!

Uw stem telt!







19:57 Gepost door democraat | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

22-02-04

BEGINSELVERKLARING 1

De Democratische Renaissance

Een aantal eeuwen geleden ontstond in één van de vroegste beschavingen - De Griekse Oudheid - een fenomeen dat wij tot de dag van vandaag "democratie" noemen. Wat in die tijd vrij eenvoudig was, is in de loop der tijden uitgegroeid tot een uiterst ingewikkeld systeem. Een maatschappijmodel waar nog weinigen aan uit kunnen. (Even voor alle duidelijkheid: ik begrijp er ook weinig van.) Het systeem omvat vandaag enorme instellingen vol ambtenaren, medewerkers, vertegenwoordigers, functionarissen, enz. Allemaal ten dienste van "het volk", want het is immers het volk dat beslist en de macht in handen heeft, spijtig genoeg is deze theorie niet de praktijk. Sterker zelfs, doorheen de geschiedenis is de democratie het contact met zijn theorie verloren, de praktijk is de belangrijkste rol gaan spelen en dit zonder om te kijken. Steeds opnieuw is het systeem uitgebreid, vernieuwd, aangepast,... telkens met de bedoeling zichzelf in stand te houden, wat op zich helemaal niet slecht is maar tegelijkertijd is de democratie langzaamaan zijn definitie vergeten: een regeringsvorm van het volk, door het volk, voor het volk.
De essentie is deels verloren gegaan, de instellingen zijn aanwezig, maar op de meeste plaatsen uitgehold. Ik ben hier niet van plan de schuldigen aan te wijzen, want die zijn er niet. De slijtage heeft vele redenen en iedereen heeft er wel op één of andere manier mee te maken. Wat mij interesseert is hoe we dit kunnen ongedaan maken.

Om het concreet te zeggen:
  • Vandaag is de democratie een logge bestuursvorm geworden waarin de gewone burger niets te zeggen heeft, behalve om de vier, vijf of zes jaar.

  • Het parlement (dé democratisch instelling bij uitstek) vertoont vandaag veel mankementen. Het is de speelbal geworden van de meerderheidspartijen. De verkozenen des volks zijn gebonden aan hun partij, meer dan ooit tevoren. De regering neemt het parlement niet meer serieus hoewel de wetgevende instelling wordt verondersteld de hoogste macht te zijn.

  • De huidige toestand van het "federale" België is ronduit bedroevend. Het land is verre van federaal en dreigt te verstikken in de overvloed aan ministers en kabinetten. De belangen van de partijen worden belangrijker geacht dan het algemeen welzijn.

  • De kloof tussen de mensen en de politiek neemt toe. Ondanks de kiesplicht groeien de apolitieke gevoelens. Politici verliezen het contact met hun kiezers of hebben het zelfs nooit gehad. En de stem van de burger in de democratie wordt alsmaar zwakker.

Het is niet de bedoeling dat deze opsomming het vertrouwen in de democratie moet vernietigen, in tegendeel!! Klagen over deze problematiek is bijzonder gemakkelijk en bovendien even alledaags als het opkomen van de zon, maar veranderingen teweegbrengen is een heel ander paar mouwen. En toch is dit onze plicht, ons recht als inwoners van dit land: om ons te laten horen als wij dat willen. Om onze leiders erop te wijzen als ze de verkeerde kant uitgaan. Om te eisen dat onze menig gehoord wordt door diegenen die wij verkozen hebben.

Wat ik hier beschrijf is geen ideologie of theorie, want de democratie bestaat al eeuwen. Het is een oproep om te restaureren wat ooit bestond: een democratie van het volk, door het volk en door het volk. Om een eenvoudige maar effectieve staat te creëren van rechten en plichten; van vrijheid, gelijkheid en broederlijkheid.

Om veranderingen teweeg te brengen zal er een brede beweging nodig zijn, vervuld van engagement en met een duidelijke boodschap: Onze doelen en meningen zullen niet dezelfde zijn, maar we willen wel allemaal dat ze gehoord worden. Daarom moeten wij voor onszelf opkomen tot diegene die het hadden moeten doen ons gehoord hebben zodat zij een einde maken aan de politieke spelletjes en ons een volwaardige stem geven, want die hebben wij en die verdienen wij!

Democraten aller landen, verenig u!








21:32 Gepost door democraat | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |